Sociocratie in de democratie!

Bij democratische besluitvorming worden beslissingen genomen op basis van de meeste stemmen. Partijen worden door burgers gekozen om namens hen het beleid mede te bepalen. Raadsleden brengen hun standpunten in en proberen andere partijen daarvan te overtuigen. Uiteindelijk wordt een voorstel aangenomen of afgewezen met een meerderheid van stemmen. Soms win je. Als je iets van je eigen ideeën moet inleveren, voelt dat als verlies. Je doet water bij de wijn en het eindresultaat is minder, dan je wat je zelf voor ogen had.

Binnen de CONSENT-methode kijken we daar anders naar. Je dient je plan in, in de vorm van een motie. In de kring brengt ieder zijn perspectief in. De verschillende perspectieven verrijken je plan. Samen komen we verder en tot betere ideeën dan ieder voor zich. Een verandering van je plan betekent niet dat je hebt verloren. Het kan juist een verbetering zijn. Of je geeft ruimte aan andere ideeën, omdat je er geen overwegend bezwaar tegen hebt.

En daar zit volgens ons een belangrijke kracht van sociocratie: een bezwaar is geen tegenstem, maar informatie.

Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn. Je onderzoekt samen of er een bezwaar is dat het besluit in de weg staat. Zo wordt verschil van mening geen strijd om wie gelijk krijgt, maar een bron om het voorstel beter te maken.

Dat vraagt wel iets anders van raadsleden. Niet alleen luisteren om je eigen standpunt beter te kunnen verdedigen, maar luisteren om te ontdekken wat het voorstel beter kan maken. Sociocratie voegt zo iets toe aan democratische besluitvorming.

De eerste kennismaking met de gemeenteraad heeft ons in ieder geval laten zien, dat daar ruimte voor is. De scepsis maakte plaats voor nieuwsgierigheid. En dat is misschien wel een mooie eerste stap: niet meteen overtuigd hoeven zijn, maar bereid zijn om samen te onderzoeken op welke manier het betekenisvol kan zijn.